Дунгановкадагы короо

19-кылымдын аягы. 1882-жылы Кытайдан келген дунган качкындарынын жоон тобу Пишпекке келген. Алар Орусиянын жарандыгына кабыл алынып, Пишкек шаарынын батыш четине компакттуу отурукташып, дунган конушу деп аталган жерди түзүшкөн. Жеткиликтүү материалдардан курулган үйлөр Казарменная, Искаковская, Атбашинская жана Ташкентская чек араларында көтөрүлгөн. Дунгандардын конуштарында дайыма болуп тургандай, бул жерде дунган ээликтери ээн-эркин жайгашып, өнүкпөгөн жерлердин баарын талаалар жана огороддор ээлеп турган. Дунгандар айдоочулук, огородчулук жана багбанчылык менен алектенишкен, таверналарды, тегирмендерди, күрүч тегирмендерин жана май куурчактарын тейлешкен, крахмал жана уксус өндүргөн, унаа жана соода менен алектенишкен. Жергиликтүү калк алардан жерди кылдат иштетүүгө, эгинге сүйүү менен кам көрүүгө үйрөнүшкөн. Дыйканчылыктын маданияты, плантациялардын схемасы, ирригациялык системаны түзүү, сугарууну колдоно билүү – мунун баары дунган талааларынан кыргыздар менен орустардын жерлерине өткөн. Дунган үйлөрүнүн терезелери жабык короолорду караган, бийик чопо тосмолор менен бекем тосулган. Турак жайларын чийки кирпичтен же чоподон жыгач каркас менен курушкан. Үйдүн ичинде көп бөлмөлөр бар, айланасы жабык галерея менен курчалган, аларга үйдөн кирүүгө болот. Уктоочу бөлмөдөгү керебет жылытылат. Алар уктоо үчүн гана эмес, тамактануу жана отуруу үчүн да колдонулат. Дунгандар байлар соодагер жана өнөр жайчыларга айланып, шаардын борбордук бөлүгүнө чоң үйлөрдү салышкан.